டிடாகே (Didache) - அப்போஸ்தலர்களின் போதனை || அறிந்து கொள்வோம் _ பகுதி - 160 ||

அறிந்து கொள்வோம் 

பகுதி - 160

டிடாகே (Didache) - அப்போஸ்தலர்களின் போதனை

"அப்போஸ்தலர்களின் படிப்பினை" என்பது பொதுவாக Didache (டிடாகே) என்று அழைக்கப்படும் ஆரம்பகால கிறிஸ்தவ வரலாற்று நூலாகும். 'Didache' என்ற கிரேக்க வார்த்தைக்கு "படிப்பினை" அல்லது "போதனை" என்று பொருள்.

👉முழுப் பெயர்: "The Didache: The Teaching of the Twelve Apostles" (பன்னிரண்டு அப்போஸ்தலர்களின் போதனை)

👉இது புதிய ஏற்பாட்டில் இடம்பெறாவிட்டாலும், ஆரம்பகால திருச்சபையின் மிக முக்கியமான வரலாற்று ஆவணங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது.

1.ஆசிரியர் மற்றும் காலக்கட்டம்

📌ஆசிரியர்:

இதை ஒரு குறிப்பிட்ட அப்போஸ்தலர் எழுதவில்லை. அப்போஸ்தலர்களின் போதனைகளைப் பெற்ற ஆரம்பகால சபைத் தலைவர்கள் அல்லது ஆசிரியர்கள் இதைத் தொகுத்து எழுதியுள்ளனர்.

📌எழுதப்பட்ட காலம்:

பெரும்பாலான அறிஞர்களின் கருத்துப்படி இது கி.பி. 70–100-க்கு இடையில் எழுதப்பட்டது (சிலர் கி.பி. 50–70 என்றும் கருதுகின்றனர்).

📌புதிய ஏற்பாட்டின் சில புத்தகங்கள் எழுதப்பட்ட அதே காலத்தைச் சேர்ந்த மிகப் பழமையான கிறிஸ்தவ ஆவணங்களில் இதுவும் ஒன்று.

2.நோக்கம்

ஆரம்பகால விசுவாசிகள் எவ்வாறு வாழ வேண்டும் என்பதைக் கற்றுக்கொடுக்கவே இது எழுதப்பட்டது.

1.புதிய விசுவாசிகளுக்கு ஒழுக்க வாழ்க்கையைக் கற்பித்தல்.

ஞானஸ்நானம், உபவாசம், ஜெபம் மற்றும் கர்த்தருடைய இராப்போஜனம் (Communion) நடத்தும் முறைகளை விளக்குதல்.

2.சபைத் தலைவர்களை நியமிக்கும் வழிமுறைகளைக் கூறுதல்.

பொய்யான தீர்க்கதரிசிகளை அடையாளம் காணக் கற்றுக்கொடுத்தல்.

3.கர்த்தரின் இரண்டாம் வருகைக்கு ஆயத்தமாக வாழ அறிவுறுத்துதல்.

3.நூலின் அமைப்பு (16 அதிகாரங்கள்)

👉.அதிகாரங்கள் 1 முதல் 6: இரண்டு வழிகள் (Two Ways)

ஜீவனின் வழி மற்றும் மரணத்தின் வழி பற்றிய கிறிஸ்தவ ஒழுக்க நெறிமுறைகளைப் போதிக்கிறது.

👉அதிகாரங்கள் 7 முதல் 10: திருச்சபை ஆராதனை

ஞானஸ்நானம், உபவாசம், கர்த்தர் கற்பித்த ஜெபம் மற்றும் கர்த்தருடைய இராப்போஜனம் நடத்தும் முறைகளை விளக்குகிறது.

👉அதிகாரங்கள் 11 முதல் 15: திருச்சபை நிர்வாகம்

அப்போஸ்தலர்கள், தீர்க்கதரிசிகள், ஆசிரியர்கள், ஆயர்கள் (Bishops) மற்றும் உதவிக்காரர்கள் (Deacons) ஆகியோரின் பொறுப்புகளைப் பற்றிக் கூறுகிறது.

👉அதிகாரம் 16: இறுதிக்காலம்

கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகை மற்றும் விழிப்புடன் வாழ வேண்டியதன் அவசியத்தை வலியுறுத்துகிறது.

4.திருச்சபையின் பயன்பாடு

 👉இது வேதாகமமா?

இல்லை. Didache வேதாகமத்தின் (Bible Canon) ஒரு பகுதியாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படவில்லை.

👉இன்றைய பயன்பாடு:

எந்தவொரு முக்கிய கிறிஸ்தவப் பிரிவும் இதை வேதாகமத்திற்குச் சமமான அதிகாரமுள்ள நூலாகக் கருதுவதில்லை. இருப்பினும், ஆரம்பகால திருச்சபையின் வாழ்க்கை, ஆராதனை மற்றும் ஒழுங்கை அறிய உதவும் முக்கிய வரலாற்று ஆவணமாக கத்தோலிக்க, கிழக்கு ஆர்த்தடாக்ஸ் மற்றும் புராட்டஸ்டண்ட் அறிஞர்களால் மதிக்கப்பட்டு ஆய்வு செய்யப்படுகிறது.

5.கண்டுபிடிப்பு மற்றும் முக்கியத்துவம்

📌மீண்டும் கண்டெடுக்கப்பட்ட ஆண்டு:

பல நூற்றாண்டுகளாகக் காணாமல் போயிருந்த இந்த நூல், 1873-ஆம் ஆண்டு கிரேக்க ஆர்த்தடாக்ஸ் பேராயர் பிலோதேயோஸ் பிரென்னியோஸ் (Philotheos Bryennios) என்பவரால் கான்ஸ்டான்டினோப்பிளில் இருந்த ஒரு பழமையான கிரேக்க கையெழுத்துப் பிரதியில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.

📌முக்கியத்துவம்:

அப்போஸ்தலர்களுக்குப் பிந்தைய முதல் தலைமுறை கிறிஸ்தவர்கள் எவ்வாறு வாழ்ந்தார்கள், ஆராதித்தார்கள், மற்றும் அவர்களின் சபை அமைப்பு எவ்வாறு இருந்தது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள இது ஒரு பொக்கிஷமான வரலாற்றுச் சான்றாக விளங்குகிறது.

வாழ்வை அமைக்கும் குணம் // அறிந்து கொள்வோம் பகுதி-159

 

அறிந்து கொள்வோம்

பகுதி-159

வாழ்வை அமைக்கும் குணம்

வேதம் எச்சரிக்கும் குணங்கள் / பெண்களின் கண்ணியம்

விவிலியத்தில் ஒரு நபரின் "பெயர்" என்பது வெறும் அடையாளச் சொல் மட்டுமல்ல; அது அவர்களின் குணத்தையும், தன்மையையும் பிரதிபலிக்கக்கூடிய ஒன்றாகும். 

1 சாமுவேல் 25:25-ல் அபிாகாயில் தன் கணவனைக் குறித்துப் பேசும்போது, "அவன் பெயர் எப்படியோ அப்படியே அவனும் இருக்கிறான்; அவன் பெயர் நாபால் (மூடன்), அவனுக்குப் பயித்தியமும் இருக்கிறது" என்று குறிப்பிடுகிறாள்.

ஒரு பெயர் எப்படி ஒருவனின் குணத்தைக் காட்டுகிறதோ, அதேபோல விவிலியத்தில் நீதிமொழிகள், பிரசங்கி, மற்றும் சங்கீதம் ஆகிய புத்தகங்களில் பெண்கள் தவிர்க்க வேண்டிய சில எதிர்மறையான குண நலன்களும், அடையாளப் பெயர்களும் எச்சரிக்கையாகச் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளன. இவை பெண்களை இழிவுபடுத்துவதற்காக அல்ல; மாறாக, ஒரு பெண் தன் குடும்பத்தையும் சமூகத்தையும் கட்டியெழுப்பும் ஆசீர்வாதமாகத் திகழ வேண்டும் என்பதற்காக வேதம் தரும் அன்பின் எச்சரிக்கைகளாகும்.

🛑 வேதம் எச்சரிக்கும் 20 எதிர்மறை குண அடையாளங்கள்

ஒரு கிறிஸ்தவப் பெண் தன் வாழ்க்கையிலும் நடத்தையிலும் தவிர்க்க வேண்டிய குணங்களை வேதம் பின்வருமாறு பட்டியலிடுகிறது:

1.எண்ணத்திலும் குணத்திலும் வரும் தடைகள்:

• அகங்காரி: அகந்தையுள்ளவர்களின் வீட்டை கர்த்தர் இடித்துப்போடுவார் (நீதிமொழிகள் 15:25).

• அறிவில்லாதவள்: மதியீனமும் அறியாமையும் கொண்டவள் (நீதிமொ 9:13).

• கண்டிப்பை வெறுப்பவள்: புத்திமதியை வெறுக்கிறவள் மிருககுணமுள்ளவள் (நீதிமொழிகள் 12:1).

• பொறுப்பில்லாதவள் & வீட்டை இடித்துப்போடுகிறவள்: மூடத்தனமுள்ள பெண் தன் கையினால் வீட்டை இடித்துப்போடுகிறாள் (நீதிமொழிகள் 14:1).

2.பேச்சு மற்றும் நாவினால் வரும் பலவீனங்கள்:

• வாயாடி & அடங்காதவள்: அடக்கமில்லாமலும், நாவை அடக்காமலும் இருப்பவள் (நீதிமொழிகள் 7:11).

• எப்போதும் முறுமுறுப்பவள்: ஓயாத சொட்டு நீரைப் போலக் குடும்ப அமைதியைக் கெடுப்பவள் (நீதிமொழிகள் 19:13).

• பிறர் மனதை காயப்படுத்துகிறவள்: அவசரப் பேச்சு பட்டயக் குத்துப்போலக் காயப்படுத்தும் (நீதிமொழிகள் 12:18).

• தீய ஆலோசனை சொல்லுகிறவள்: வஞ்சகமான வழிகளுக்கு வழிகாட்டுபவள் (நீதிமொழிகள் 6:24).

3.குடும்ப அமைதியைக் குலைக்கும் குணங்கள்:

• கோபக்காரி & சண்டைக்காரி: சண்டைக்காரியோடு ஒரு வீட்டில் வாழ்வதை விட வனாந்தரத்தில் வாழ்வது மேல் (நீதிமொழிகள் 21:19).

• வீட்டில் கலகம் உண்டாக்குகிறவள்: சமாதானமின்மையை உருவாக்குபவள் (நீதிமொழிகள் 21:9).

• அமைதியில்லாதவள்: அமைதியும் சாந்தமும் இல்லாத வீண் பரபரப்பு உள்ளவள் (நீதிமொழிகள் 17:1).

• எலும்புருக்கி & இலச்சை உண்டுபண்ணுகிறவள்: புருஷனுக்கு வெட்கத்தை உண்டாக்குகிறவள் அவனுடைய எலும்புகளுக்கு உக்காலியைப் (எலும்புருக்கி) போலிருக்கிறாள் (நீதிமொழிகள் 12:4).

4.ஒழுக்க நெறிமுறைகளில் தவறுதல்:

• நாணமில்லாதவள்: ரூபவதியாயிருந்தும் விவேகமில்லாத பெண் பன்றியின் மூக்கில் தொங்கும் பொன்னrule-ஐப் போன்றவள் (நீதிமொழிகள் 11:22).

• பாவ வழியில் இழுக்கும் பெண்: தவறான பாதைகளுக்கு வழிநடத்துபவள் (நீதிமொழிகள் 2:16).

• வஞ்சக இதயம் கொண்டவள்: உதடுகளால் சமாதானம் பேசி, இருதயத்தில் யுத்தத்தைக் கொண்டிருப்பவள் (சங்கீதம் 55:21).

• சாவிலும் அதிகம் கசப்புள்ளவள்: கண்ணிகளும் வலைகளுமான இருதயமுடையவள் (பிரசங்கி 7:26).

இந்த எச்சரிக்கைகளின் நோக்கம் என்ன?

வேதாகமத்தின் இந்த வசனங்கள் பெண்களைக் குறை கூறுவதற்காக எழுதப்பட்டவை அல்ல. ஒரு பெண் ஞானமுள்ளவளாக வாழும்போது, அவளுடைய குடும்பமும், அவளைச் சார்ந்த சமுதாயமும் ஆசீர்வதிக்கப்படுகிறது.

நீதிமொழிகள் 12:4 கூறுகிறது: "குணசாலியான ஸ்திரீ தன் புருஷனுக்குக் கிரீடமாயிருக்கிறாள்."

எதிர்மறையான குணங்களைக் குறிக்கும் அடையாளப் பெயர்களைத் தவிர்த்து, சாந்தமும், அமைதியும், ஞானமும், அன்பும் கொண்ட தேவபக்தியுள்ள குணங்களை வளர்த்துக்கொள்வதே வேதம் நமக்குக் காட்டும் தேவ சித்தமாகும்.

முடிவுரை:

"பெயர் என்பது குணத்தின் பிரதிபலிப்பு." எனவே, வேதம் எச்சரிக்கும் இந்தக் குணங்களைத் தவிர்த்து, கிறிஸ்துவுக்குள் புதுப்பிக்கப்பட்ட நற்குணங்களை ஆடையாக அணிந்து, குடும்பத்திற்கும் தேவ ராஜ்யத்திற்கும் ஆசீர்வாதமான பாத்திரங்களாக வாழ்வோம்!