அதோனிராம் ஜட்சன்
பர்மாவின் முன்னோடி மிஷனரி
அதோனிராம் ஜட்சன் (1788–1850) அமெரிக்காவைச் சேர்ந்த முன்னோடி பாப்டிஸ்ட் மிஷனரியாவார். 1813ஆம் ஆண்டு பர்மாவிற்குச் சென்று, அந்நாட்டு மக்களிடையே சுவிசேஷத்தை அறிவிப்பதற்காக தனது வாழ்நாளின் பெரும்பகுதியை அர்ப்பணித்தார். பர்மிய மொழியை ஆழமாகக் கற்று, வேதாகமத்தை அந்த மொழியில் மொழிபெயர்த்ததோடு, உள்ளூர் விசுவாசிகளையும் சபைகளையும் உருவாக்கினார். சிறை, நோய், எதிர்ப்பு, குடும்ப இழப்பு போன்ற கடுமையான துன்பங்களின் மத்தியிலும் தனது மிஷனரி அழைப்பில் உறுதியாக நிலைத்தார். அவரது வாழ்க்கை தியாகம், விடாமுயற்சி, மொழிபெயர்ப்பு மற்றும் சுவிசேஷ அர்ப்பணிப்பு ஆகியவற்றின் சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகத் திகழ்கிறது.
பகுதி 1: இளமைக்காலம், சந்தேகத்தின் இருள் மற்றும் ஆன்மீக திருப்புமுனை
அதோனிராம் ஜட்சன் 1788 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 9 அன்று அமெரிக்காவின் மாசசூசெட்ஸ் மாகாணத்தில் உள்ள மால்டன் (Malden) நகரில் பிறந்தார். இவரது தந்தை அதோனிராம் ஜட்சன் சீனியர் ஒரு சபைப் போதகர் (Congregational minister). சிறுவயதிலேயே கூர்மையான புத்திக்கூர்மையும், புதிய மொழிகளைக் கற்கும் அசாத்தியத் திறனும் கொண்டவராக ஜட்சன் திகழ்ந்தார்.
📌சந்தேகமும் அறிவுசார் தேடலும்
கிறிஸ்தவக் குடும்பத்தில் வளர்ந்தபோதிலும், பிரவுன் பல்கலைக்கழகத்தில் பயின்ற காலத்தில் ஜட்சனின் விசுவாசம் ஆட்டம்கண்டது. அக்காலத்தில் பரவிய பிரெஞ்சு புரட்சிச் சிந்தனைகளாலும், பகுத்தறிவுவாதத்தாலும் (Deism) ஈர்க்கப்பட்ட அவர், கிறிஸ்தவத்தின் அடிப்படை உண்மைகளைச் சந்தேகிக்கத் தொடங்கினார். கல்லூரி விடுதியில் அவருடன் தங்கியிருந்த ஜேக்கப் ஈம்ஸ் (Jacob Eames) என்ற திறமைமிக்க நண்பரின் நாத்திகக் கருத்துகள் ஜட்சனைப் பெரிதும் வசீகரித்தன. ஜட்சன் தன் விசுவாசத்தைக் கைவிட்டு, உலகப் புகழைத் தேடி நியூயார்க் நகருக்குச் சென்றார்.
📌விடுதி அறையின் திருப்புமுனை
ஒருநாள் இரவு ஒரு சிறிய விடுதியில் ஜட்சன் தங்க நேரிட்டது. அடுத்த அறையில் மரணப் படுக்கையில் ஒரு வாலிபன் மரண வேதனையோடு கதறிக் கொண்டிருந்த சத்தம் இரவெல்லாம் ஜட்சனின் தூக்கத்தைக் கெடுத்தது. "இந்த வாலிபன் நித்தியத்தை எதிர்கொள்ள ஆயத்தமாக இருக்கிறானா? நான் ஆயத்தமாக இருக்கிறேனா?" என்ற கேள்விகள் ஜட்சனின் மனசாட்சியை உலுக்கின.
மறுநாள் காலையில் விடுதி உரிமையாளரிடம் விசாரித்தபோது, இரவில் பரிதாபமாக உயிரிழந்த அந்த வாலிபன் வேறு யாருமல்ல—கல்லூரியில் தன் விசுவாசத்தைக் கலைத்த அதே நெருங்கிய நண்பன் ஜேக்கப் ஈம்ஸ் என்பதை அறிந்து ஜட்சன் உறைந்துபோனார்.
"அவன் இறந்துவிட்டான்... எங்கு சென்றான்? நித்தியம் என்று ஒன்று உண்டானால் அவன் நிலை என்ன? என் நிலை என்ன?"
இந்த அதிர்ச்சி ஜட்சனின் மாயைத் திரையைக் கிழித்தது. மனிதனின் பகுத்தறிவும் புகழும் மரணத்தின் முன் ஒன்றுமில்லாமல் போவதை உணர்ந்த அவர், ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவிடம் முழுமையாகத் தன்னை ஒப்புக்கொடுத்து மெய்யான மனமாற்றத்தைப் பெற்றார்.
பகுதி 2: மிஷனரி அழைப்பும் வில்லியம் கேரியின் தாக்கமும்
மனமாற்றத்திற்குப் பின் ஆண்டோவர் இறையியல் பள்ளியில் (Andover Theological Seminary) சேர்ந்த ஜட்சன், மத்தேயு 28:18–20-ல் உள்ள பெரிய கட்டளையை (Great Commission) தன் சொந்த அழைப்பாக ஏற்றுக்கொண்டார்.
அக்காலத்தில் இந்தியாவில் செரம்பூர் நகரில் மிஷனரிப் பணியாற்றிவந்த வில்லியம் கேரி (William Carey) மற்றும் அவரது எழுத்துகள் அமெரிக்க இளைஞர்களிடையே பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருந்தன. கேரியின் நேரடிச் சீடராக ஜட்சன் இல்லாதபோதிலும், கேரியால் தொடங்கப்பட்ட பாப்டிஸ்ட் மிஷனரி இயக்கத்தின் தாக்கம் அமெரிக்காவிலும் பரவி, வெளிநாட்டு மிஷனரி சங்கங்கள் உருவாக வித்திட்டது.
1812 பிப்ரவரி 5 அன்று, தன் வாழ்க்கையின் இணை ஊழியராகத் திகழ்ந்த ஆன் ஹாசல்டைன் (Ann Hasseltine) என்பவரைத் திருமணம் செய்தார். அன்றைய காலகட்டத்தில் ஓர் இளம்பெண் அறியப்படாத ஆபத்தான தேசங்களுக்கு மிஷனரியாகப் புறப்படுவது நினைத்துப் பார்க்க முடியாத ஒன்று. ஆனாலும் கிறிஸ்துவுக்காகத் தன்னை அர்ப்பணித்து ஆன் அவருடன் இணைந்தார்.
பகுதி 3: இந்தியாவிலிருந்து பர்மா நோக்கி – ஒரு தவிர்க்க முடியாத பாதை
ஜட்சன் தம்பதியினர் 1812-ல் முதலில் இந்தியாவின் கல்கத்தாவை (செரம்பூர்) அடைந்தனர். ஆனால், பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய கம்பெனி இவர்களது வருகையை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை; வியாபார நோக்கம் கொண்ட பிரிட்டிஷ் அரசு இவர்களை உடனடியாக வெளியேற உத்தரவிட்டது.
அங்கிருந்து எங்கு செல்வது என்று தெரியாமல் தவித்த நிலையில், தீவிர புத்த மதப் பின்னணியும், கடுமையான கொடுங்கோல் ஆட்சியும் நிலவிய பர்மா (தற்போதைய மியான்மர்) நோக்கி தங்கள் கப்பல் பயணத்தைத் திருப்பினர். 1813 ஜூலை மாதத்தில் அவர்கள் பர்மாவின் ரங்கூன் (Rangoon) துறைமுகத்தில் காலடி வைத்தனர். அதுவரை வெளியுலகிற்குத் திறக்கப்படாத ஒரு கடுமையான ஆன்மீகக் களம் அவர்களை வரவேற்றது.
பகுதி 4: கலாச்சாரத் தழுவலும் மொழி ஆளுமையும்
ஜட்சன் பர்மாவிற்குச் சென்றபோது, அந்த மொழியைக் கற்பதற்கான எந்தவொரு இலக்கணப் புத்தகமோ அல்லது ஆங்கில-பர்மிய அகராதியோ இல்லை. ஆனால், அவர் குறுக்குவழிகளைத் தேடவில்லை. ஒரு சுதேச ஆசிரியரின் துணையோடு தெருக்களில் இறங்கி மொழியைக் கற்றுக்கொண்டார்:
[ மக்களின் அன்றாடப் பேச்சைக் கூர்ந்து கவனித்தல் ]
↓
[ சொற்களுக்கான கலாச்சாரப் பொருளைக் கேட்டறிதல் ]
↓
[ வட்டெழுத்து வடிவங்களை வரைந்து பழகுதல் ]
↓
[ பர்மிய இலக்கிய இலக்கண அமைப்பை ஆழமாகப் படித்தல் ]
↓
[ பௌத்த மதக் கோட்பாடுகளின் தத்துவச் சொற்களை அறிதல் ]
↓
[ தேவ வார்த்தையைத் துல்லியமாக மொழிபெயர்த்தல் ]
📌மொழிபெயர்ப்பின் உன்னதம்
ஜட்சன் வெறுமனே பேசப் பழகவில்லை; அம்மொழியின் தத்துவார்த்த, இலக்கியக் கூறுகளை முழுமையாகக் கற்றுணர்ந்தார்.
பர்மிய மக்கள் சுவிசேஷத்தைத் தங்கள் தாய்மொழியில் வாசிக்க வேண்டும் என்பதற்காகப் புதிய ஏற்பாட்டையும், பின் பழைய ஏற்பாட்டையும் பர்மிய மொழியில் முழுமையாக மொழிபெயர்த்தார்.
இன்றும் பயன்பாட்டில் இருக்கும் புகழ்பெற்ற Burmese–English Dictionary (பர்மிய–ஆங்கில அகராதி) தொகுப்பை உருவாக்கினார். இதன் மூலம் அவர் ஒரு மிஷனரியாக மட்டுமல்லாமல், அம்மொழியின் தலைசிறந்த மொழியியலாளராகவும் மாறினார்.
📌சயாத் (Zayat) ஊழியம்
பர்மிய கலாச்சாரத்தில் சாலையோரங்களில் வழிப்போக்கர்கள் இளைப்பாறவும் விவாதிக்கவும் கட்டப்படும் மரத்தாலான மண்டபங்களை ‘சயாத்’ என்பர். ஜட்சன் ஒரு சயாத்தைக் கட்டி, அங்கு அமர்ந்து வருவோர் போவோருடன் பர்மிய தத்துவச் சொற்களைக் கொண்டே வேதாகம உண்மைகளை விவாதித்தார். உள்ளூர் கலாச்சாரத்தை நிராகரிக்காமல், சுவிசேஷத்தை அறிவிக்கும் பாலமாக அதை மாற்றினார்.
பகுதி 5: உபத்திரவத்தின் உலைக்களமும் தியாகமும்
ஜட்சன் பர்மாவில் ஆற்றிய பணி மலர்ப்படுக்கையாக இருக்கவில்லை. முதல் 6 ஆண்டுகள் கடுமையான உழைப்பிற்குப் பின்னரே மவுங் நாவ் (Moung Nau) என்ற முதல் பர்மியர் ஞானஸ்நானம் பெற்றார். தொடர்ந்து ஆண்ட அரசர் சுவிசேஷத்தை ஏற்க மறுத்தார்.
📌21 மாத சிறைவாசம் (அவா சிறைச்சாலை)
1824-ல் ஆங்கிலேயர்களுக்கும் பர்மிய அரசுக்கும் இடையே போர் மூண்டது (First Anglo-Burmese War). பர்மிய அதிகாரிகள் வெள்ளை நிறத்தவரான ஜட்சனை பிரிட்டிஷ் உளவாளி என்று தவறாகக் கருதி மரண தண்டனைக் கைதிகளுக்கான அவா (Ava) மற்றும் அவுங்-பின்னே-லே சிறைகளில் அடைத்தனர்.
சுமார் 21 மாதங்கள் ஜட்சன் கடுமையான இரும்புச் சங்கிலிகளால் பிணைக்கப்பட்டார்.
இரவுகளில் கால்கள் மூங்கில் கம்பத்தில் கட்டப்பட்டு தலைகீழாகத் தூக்கி நிறுத்தப்பட்டார்.
சாக்கடை நாற்றமும், உண்ண உணவின்மையும், கொடிய வெப்பமும் அவரது உடலைச் சிதைத்தன.
📌ஆன் ஜட்சனின் இணையற்ற தியாகம்
கர்ப்பிணியாக இருந்த ஆன் ஜட்சன், தன் கணவரின் உயிரைக் காக்க சிறை அதிகாரிகளின் கால்களில் விழுந்து கெஞ்சினார். தினந்தோறும் சிறைக்குச் சென்று உணவு கொடுத்தார்; தன் கணவர் மறைத்து வைத்திருந்த வேதாகம மொழிபெயர்ப்புக் குறிப்புகளை ஒரு தலையணைக்குள் வைத்து தைத்துப் பாதுகாத்தார். போரின் முடிவில் ஜட்சன் விடுவிக்கப்பட்டாலும், சிறைவாசத்தின் போது அனுபவித்த கடுமையான பட்டினியினாலும் நோயினாலும் பாதிக்கப்பட்ட ஆன் ஜட்சன் 1826-ல் தன் இளம் வயதிலேயே மரித்துப் போனார். சிறிது காலத்திலேயே அவர்களின் பச்சிளம் குழந்தையும் மரித்தது.
ஜட்சன் மன அழுத்தத்தின் உச்சத்திற்குச் சென்று காடுகளுக்குள் தனிமையில் கதறி அழுதார். ஆயினும், விசுவாசத்தைக் கைவிடாமல் மீண்டும் பணியைத் தொடர்ந்தார். பிற்காலத்தில் சாரா போர்டுமேன் (Sarah Boardman), எமிலி சுப்பக் (Emily Chubbuck) ஆகியோரைத் திருமணம் செய்து ஊழியத்தைத் தொடர்ந்தார்.
பகுதி 6: இறுதிப் பயணமும் நிலைத்த கனிகளும்
நீண்ட கால வெப்பமண்டல நோய்கள், காசநோய் மற்றும் சிறைவாசத்தின் பாதிப்பால் 1850-ல் ஜட்சனின் உடல்நிலை மிகவும் மோசமடைந்தது. மருத்துவர்களின் அறிவுரைப்படி கடல் காற்றுக்காகப் பயணம் மேற்கொண்டபோது, 1850 ஏப்ரல் 12 அன்று வங்காள விரிகுடாக் கடலில் கப்பலிலேயே தனது 61-வது வயதில் உயிர் நீத்தார். அவரது உடல் எந்தப் பிரேதப் பெட்டியுமின்றி கடலிலேயே அடக்கம் செய்யப்பட்டது.
அவர் பர்மாவுக்குச் சென்றபோது, ‘ஒரு பர்மிய கிறிஸ்தவனைக் கூட பார்க்க முடியவில்லை’; ஆனால் அவர் மரித்தபோது:
பர்மிய மொழியில் முழு வேதாகமம் அச்சிடப்பட்டிருந்தது.
100-க்கும் மேற்பட்ட உள்ளூர் சபைகள் நிறுவப்பட்டிருந்தன.
ஆயிரக்கணக்கான சுதேச மக்கள், குறிப்பாக காரென் (Karen) இன மக்கள் கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொண்டிருந்தனர்.
பகுதி 7: ஜட்சனின் வாழ்க்கையிலிருந்து மிஷனரிகளுக்கான 8 பாடங்கள்
1.அழைப்பை விடாதீர்கள்…..
கனிகள் தாமதமாக வந்தாலும்.
2.மக்கள் மொழியைக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்…. மொழி என்பது மிஷனின் கதவு.
3.வேதாகமத்தை மக்களின் மொழியில் கொடுங்கள் Translation என்பது மிகப்பெரிய missionary ministry.
4.உள்ளூர் தலைவர்களை உருவாக்குங்கள்……. மிஷன் வெளிநாட்டவரை சார்ந்திருக்கக்கூடாது.
5.துன்பம் வந்தால் அழைப்பு தவறு என்று நினைக்காதீர்கள்….
ஜட்சனின் வாழ்க்கை இதற்குச் சாட்சி.
6.குடும்பத்தையும் மிஷனையும் சமமாக மதியுங்கள் Ann, Sarah ஆகியோரின் பங்களிப்பை மறக்கக்கூடாது.
7.உங்கள் வாழ்க்கையை விட உங்கள் பணி நீண்ட காலம் வாழ வேண்டும்
8.குடும்பத்தின் அர்ப்பணிப்பு மிஷனின் முதுகெலும்பு.
சமூகத் தடைகளைத் தாண்டி, சிறைக் கதவுகளைத் தட்டி, கணவரின் பணியைத் தாங்கிப் பிடித்த ஆன் போன்ற பெண்களின் தியாகமின்றி பர்மிய சபை உருவாகியிருக்க முடியாது.
ஜட்சன் இறந்தார்; ஆனால் அவர் கொடுத்த வேதாகமமும் உருவாக்கிய உள்ளூர் ஊழியமும் தொடர்ந்தது.




